15 oktober 2020

Een jaar na de Amazonesynode: ‘Celibaatsdiscussie was gemiste kans’

Mediadruk en manipulatie

Ook over de viri probati is veel onwetendheid, zegt Lasarte. Voorstanders wijzen vaak naar de vroege Kerk, waar gehuwde mannen soms werden gekozen voor het priesterschap.

“Maar zij leefden vervolgens celibatair”, verduidelijkt de salesiaan. “Wanneer je een kerkelijke reflectie hierover wilt hebben, waarom dan niet luisteren naar onze broeders uit andere werelddelen zoals Afrika of Azië? Wat denken Kerken van andere riten, zoals de koptisch-katholieken, die ervaring hebben met gehuwde priesters? Laten wij geen discussies voeren die worden aangejaagd door een zekere mediadruk. Je loopt dan het gevaar van manipulatie.”

Kerkelijke zelfkritiek

Ook miste Lasarte tijdens de synode een diepgaande kerkelijke zelfkritiek. Waarom is het pastoraat in de Amazone in de laatste vijftig jaar zo weinig effectief geweest, vraagt hij zich af. Het bracht hem tot een verrassende diagnose: het pastoraat in de Amazone lijdt aan vormen van Alzheimer: ze is deels vergeten wie ze is.

Een oorzaak ligt volgens hem in de invloed van de culturele antropologie. In 1971 schreef een groep antropologen de Verklaring van Barbados, waarin stond dat het Evangelie, het Goede Nieuws van Jezus, juist slecht nieuws zou zijn voor inheemse volkeren. Dat leidde er volgens hem toe dat sommige religieuze congregaties besloten om niet over Hem te praten, om hun visie niet op te dringen.

Vreugde van de verrijzenis

Lasarte: “Met alle respect: als we missionarissen zijn, hebben we iets moois om te delen met anderen, en niet alleen medicijnen en dergelijke. Jezus Christus tonen is het mooiste wat wij te bieden hebben. Dit is een grote beperking geweest op bepaalde plekken in de Amazone. De Kerk verleent daar diensten, maar verkondigt de vreugde van de verrijzenis van de Heer niet. Haar sociale betrokkenheid is een enorme rijkdom, maar wanneer die de dynamiek van de Kerk in de schaduw zet, wordt het een probleem.”

De priester gaat ook in op het gebrek aan roepingen, een probleem dat tijdens de Amazonesynode intensief aan bod is gekomen.   

Levende gemeenschappen

Roepingen zijn volgens de missionaris vrucht van een levende gemeenschap. “Wanneer die ontbreekt, zijn andere oplossingen kunstmatig. Als we roepingen willen, moeten we zorgen voor authentieke gemeenschappen met een levend geloof. De paus onderstreept dit in Querida Amazonia. Hij spreekt over vreugdevolle gemeenschappen waarin iedereen deelneemt aan de evangelisatie: leken, religieuzen en priesters.”

Lasarte wijst hierbij op lokale Kerken, zoals die van zijn missiepost in Angola, die veel overeenkomsten hebben met die van de Amazone. “Het zijn Kerken die in staat zijn roepingen voort te brengen. Niet alleen priesterroepingen, maar ook huwelijken en gezinnen. Om het geloof te laten groeien is een gemeenschap en een catechumenaat nodig.”

Lees het complete interview in het KN van deze week

https://www.kn.nl/abonnementen/

Ga naar originele artikel

Lees verder:

15 januari 2021
Enorme geografische variatie in euthanasiegevallen
Uit onderzoek blijkt dat het percentage sterfgevallen door euthanasie per gemeente erg verschilt. De arts en het aanbod van een alternatief...
Lees verder
15 januari 2021
Week van Gebed voor Eenheid van start op zondag 17 januari, thema: #blijfinmijnliefde
#blijfinmijn­liefde. Dat is de oproep die in 2021 centraal staat tij­dens de Week van gebed voor een­heid van chris­te­nen....
Lees verder
15 januari 2021
Bisschop Hendriks blij met opheldering over ‘Vrouwe’: ‘Dat was wel nodig’
‘Verschil van inzicht’ Hendriks wijst erop dat de richtlijnen voor erkenning van verschijningen “een belangrijke verantwoordelijkheid...
Lees verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Copyright: Webheld.nl